Pierwsza kopalnia funkcjonowała tu jedynie kilka lat, do 1806Lipońska-Sajdak Jadwiga, Szota Zofia: Gruss aus Kattowitz. Pozdrowienia z Katowic. Katowice 2004, s. 124, . lub 1808 rokuWedług ., należąc do spadkobierców Kaulhaasa. W 1835 r. została ona kupiona przez Alberta von Sallawę. Nową kopalnię (niem. Neue-Beate-Grube; nadanie pola z dnia 20/31 grudnia 1836 r.) uruchomił w tym miejscu w 1836 r. nowy właściciel dóbr katowickich (w tym i Brynowa), pruski królewski radca górniczy Karl Friedrich Lehmann. W dniu 18 września 1838 r. połączono obydwa zakłady pod wspólną nazwą „Zjednoczona Kopalnia Beata” (niem. Consolidierte Beate Grube)Marek Wojcik: „Z Katowic do Brwinowa droga prosta”, czyli o początkach ulicy Kościuszki, w: „Kronika katowicaka”, czerwiec 2017, s. 16.. W 1839 r. kolejny właściciel tych dóbr, śląski przemysłowiec Franz von Winckler, kupił 67 kuksów, stając się większościowym właścicielem kopalni. Za jego sprawą drogę, nazywaną już wówczas Beatestrasse, a wiodącą ku dworowi Wincklerów w centrum Katowic, utwardzono. Pozostałe 61 kuksów nabyli w 1851 r. pochodzący z Wrocławia kupcy i przemysłowcy Edward oraz Christian Gustav von Kramsta. W 1873 r. produkcja kopalni wyniosła 38,7 tys. ton węgla. Ze względu na nieopłacalność wydobycia, kopalnię zamknięto w roku 1880.