Czesław Białek (pseud. Kordecki, ur. 18 lipca 1920 w Warszawie, zm. 9 marca 1984 w Poznaniu) – polski duchowny katolicki, jezuita, żołnierz Armii Krajowej, powstaniec warszawski, biolog, działacz opozycji antykomunistycznej i ofiara represji reżimu komunistycznego w Polsce.

Życiorys Był synem Piotra i Zofii. W 1932 wstąpił do jezuickiego Małego Seminarium w Łęczycy. W latach 1934–1936 uczył się w gimnazjum jezuickim w Wilnie, od 1936 w nowicjacie jezuitów w Kaliszu, a w 1937 w Pińsku. Ukończył Liceum Humanistyczne jezuitów w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej udzielał pomocy Żydom oraz więźniom niemieckich obozów koncentracyjnych. Studiując nielegalnie filozofię w Nowym Sączu, współorganizował ucieczkę Żydów z tamtejszego getta. Był też organizatorem tajnego nauczania, kolportował nielegalne wydawnictwa, a ostatecznie, jako żołnierz Armii Krajowej walczył w powstaniu warszawskim, gdzie został ciężko raniony. Był członkiem III Obwodu „Waligóra” (na Woli) Warszawskiego Okręgu AK – 2 Rejon (Koło – cmentarze, IV zgrupowanie, oficer wychowawczy-oświatowy).