Jalbugha al-Umari arab. يلبغا العمري (pełne imię: Sajf ad-Din Jalbugha Ibn Abd Allah al-Umari an-Nasiri al-Chassaki), zm. 12 grudnia 1366 – emir mameluków, sprawujący faktyczne rządy w sułtanacie mameluków od momentu obalenia sułtana An-Nasira Hasana (1347 - 1351, 1354 - 1361) aż do swojej śmierci.
Jalbugha został zakupiony od handlarza niewolników Umara Ibn Musafira (stąd jego nisba al-Umari) przez sułtana An-Nasira Hasana gdzieś przed śmiercią Umara w 1353, być może był to rok 1350. W ramach gwardii sułtana został przydzielony do elitarnego korpusu chassakijja (stąd nisba al-Chassaki). Jego imię po raz pierwszy pojawia się w źródłach w listopadzie 1357 kiedy to Hasan miał mu nadać wyższy stopień i dochody przysługujące dowódcy czterdziestu żołnierzy. Po tym jak w sierpniu 1358 Hasan ostatecznie uwolnił się od kurateli emira Sarghitmisza mógł już całkowicie swobodnie promować swoich mameluków i z tej okazji Jalbugha otrzymał najwyższą wojskową rangę emira stu mameluków i dowódcy tysiąca żołnierzy, z odpowiednio powiększonymi dochodami z nadania ikta. Został także mianowany emirem audiencji (amir madżlis), co wiązało się z nadzorem nad regularnymi publicznymi sesjami sprawowanymi przez sułtana i tym samym udziałem w codziennym procesie sprawowania władzy.