mały|Grób Witolda Koehlera na cmentarzu komunalnym Północnym Witold Tadeusz Koehler (ur. 2 marca 1909 w Bereźnem, zm. 22 stycznia 1988 w Warszawie) – polski leśnik, hilopatolog, entomolog, profesor doktor nauk przyrodniczych.

Życiorys Urodził się w rodzinie Adolfa Ferdynanda Koehlera, prawnika, i Tomisławy Łucji z domu Kühn. Wychowywał się w Tambowie, pod koniec I wojny światowej razem z rodziną zamieszkał w Płocku, rodzinnym mieście matki. W latach 1922–1927 uczył się w Gimnazjum Męskim im. marsz. Stanisława Małachowskiego, a następnie w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Króla Władysława Jagiełły. W 1929 zdał egzamin maturalny i rozpoczął studia na Wydziale Leśnym SGGW w Warszawie, podczas studiów poślubił Krystynę Halinę Miszewską. W 1935 ukończył studia i rozpoczął pracę jako asystent w Oddziale Ochrony Lasu w kierowanym przez Mariana Nunberga Instytucie Badawczym Lasów Państwowych. Pracował w terenie jako entomolog i hylopatolog m.in. w nadleśnictwie Krasne k. Augustowa, Makoszka k. Parczewa, Wejherowo, okolice Baranowicz. Oceniał rodzaj i skalę zagrożenia drzewostanu oraz podejmowanie działań ratowniczych i ochronnych. Witold Koehler wprowadził pionierską metodę ratowania drzewostanu poprzez wprowadzanie owadów polujących na szkodniki.