Alexander Heinrich von Thile (ur. 15 października 1742 w Głogowie, zm. 24 lutego 1812 w Spandau) – pruski generał porucznik, szef pułku piechoty „von Pfuhl” i gubernator (komendant wojskowy) Wrocławia.
Życiorys Pochodzenie Jego dziadek Martin von Thile był pruskim pułkownikiem i szefem pułku, a ojciec Friedrich Leopold von Thile (1711–1779) był najpierw w służbie pruskiej, ale w czerwcu 1746 roku wstąpił jako major do służby wojskowej Elektoratu Saksonii awansując tam potem do generała porucznika i szefa pułku piechoty. Jego matką była żona Friedricha Leopolda, Katharina Rebekka z domu von Firnhaber (1723–1777).
Kariera wojskowa 9 grudnia 1752 r. mianowano Alexandra von Thilego porucznikiem w gwardii Elektoratu Saksonii, ale początkowo nie pełnił służby. Zmieniło się to w 1757 r. wraz z początkiem wojny siedmioletniej. Po walkach w Saksonii znalazł się w saskim regimencie armii francuskiej, walcząc przeciw Prusom w bitwach pod Bergen, Minden i pod Lutterbergiem oraz w oblężeniu Brunszwiku i Wolfenbüttel. 24 lipca 1762 r. został kapitanem. Po wojnie powrócił do armii saskiej, 2 czerwca 1778 r. został majorem i w tym stopniu brał udział w wojnie o sukcesję bawarską. 9 czerwca 1787 r. opuścił armię saską i wszedł 1 lipca 1787 r. jako major z patentem z 29 sierpnia 1780 r. na usługi pruskie.