thumb|upright|Tempio Malatestiano, Rimini thumb|upright|Pałac Rucellai, Florencja thumb|upright|Kościół Santa Maria Novella we Florencji Leone Battista Alberti (ur. 18 lutego 1404 w Genui, zm. 25 kwietnia 1472 w Rzymie) – włoski malarz, poeta, filozof, kartograf, muzyk, architekt, pisarz, scenograf, miejski planista, . Przedstawiciel humanistycznego nurtu włoskiego renesansu, nazywany „pierwszym człowiekiem renesansu”.
Życiorys Był nieślubnym synem. Jego ojciec był zamożnym kupcem, który z przyczyn politycznych opuścił Florencję. Alberti początkowo uczył się w szkole w Padwie. Jego ojciec zdołał uzyskać dla niego zniesienie zakazu przyjmowania święceń oraz sprawowania urzędów kościelnych przez nieślubne dzieci, dzięki czemu Leone Battista Alberti mógł rozpocząć studia prawnicze na Uniwersytecie Bolońskim. Alberti nie był więc z wykształcenia architektem, lecz uczonym – stworzył m.in. dzieło De re aedificatoria libri decem (Dziesięć ksiąg o sprawach budownictwa), oparte na traktacie Witruwiusza. Dzieło, znane również pod tytułem De architectura) zostało po raz pierwszy wydane we Florencji w 1485 roku.