Ligi NarodowejGarlicka, Aleksandra (red.), Zarzewie 1909-1920 – Wspomnienia i materiały, Instytut Wydawniczy PAX, Warszawa, 1973.

We wrześniu 1910 r. wyjeżdża do Francji na studia w paryskiej Szkole Nauk Politycznych (L’Ecole de Sciences Politiques). Po roku podczas wakacyjnej wizyty w kraju został aresztowany i uwięziony na rok, początkowo w sosnowieckim, a później w piotrkowskim więzieniu – za nielegalne przekroczenie granicy oraz kolportowanie konspiracyjnej prasy. Od 1912 roku, przyjmując propozycję Aleksandra Zawadzkiego, rozpoczął pracę jako wychowawca i nauczyciel na kursach seminaryjnych dla nauczycieli szkół wiejskich w Warszawie. Niezmiennie współpracował z tajnymi organizacjami, zostając członkiem delegatury okręgowej na zabór rosyjski. Redagował organ Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”. Po przeprowadzce do Lublina w 1913 r. pracował w Syndykacie Rolniczym. Tuż przed wybuchem I Wojny Światowej w 1914 r. żeni się z Leokadią Błońską. Pracuje w Radzie Zjazdów Polskich Komitetów Pomocy Ofiarom Wojny w Moskwie (później w Piotrogrodzie), gdzie pełnił funkcję dyrektora Biura Zjazdów i w ramach tej działalności zakładał szkoły, stołówki, a także zajmował się aktywnością wydawniczą, drukując książki i zakładając biblioteki. W 1918 r.