działa w Lublinie, gdzie został mianowany redaktorem „Rzeczypospolitej” (ukazało się tylko kilka numerów tego pisma). 31 października 1918 r. Gajewski jako emisariusz Juliusza Zdanowskiego (generalnego komisarza na okupację austriacką z ramienia rządu Świeżyńskiego, podległego Radzie Regencyjnej) bierze udział w wydarzeniach prowadzących do przejęcia władzy z rąk okupantów i proklamowania suwerennej Republiki Radomskiej.
Starosta skierniewicki (1919–1927) i warszawski (1927–1930) W 1919 roku Gajewskiego mianowano zastępcą starosty w Łodzi oraz komisarzem rządu polskiego na powiat skierniewicki. Jako pierwszy w dziejach niepodległej Polski starosta skierniewicki koncentrował się na wspieraniu i rozwijaniu infrastruktury, pomocy finansowej dla budownictwa szkolnego w gminach wiejskich, a także otwieraniu bibliotek przyszkolnych. Wspierał znacząco politykę przeciwogniową. Udało mu się wiele działań o charakterze socjalnym (organizowanie letnisk, wczasów i tworzenie domu starców). W 1926 r. sfinalizował budowę imponującego, upamiętniającego konstytucję 1921 roku, Domu Sejmikowego. Stał się on wyjątkowym centrum administracyjno-samorządowym, handlowym oraz społeczno-kulturalnym powiatu. Na uroczystości otwarcia i poświęcenia w 1927 r.