Od końca 1964 do 1966 był szkoleniowcem także II ligowej Stali Mielec (w II lidze edycji 1964/1965 i 1965/1966, w marcu 1966 przesunięty w klubie do pracy z młodzieżą). W sezonach 1966/1967 i 1967/1968 był trenerem Stali Sanok. W sezonie 1968/1969 prowadził Olimpię Poznań, w 1969 Karpaty Krosno. Od 1970 do 1977 po raz czwarty szkolił drużynę Tarnovii. Od 1977 pracował w klubie GKS Błękitni Tarnów, trenując zespół trampkarzy. Później został w klubie koordynatorem sekcji piłki nożnej, sprawując stanowisko do drugiej połowy lat 80., zaś od lipca 1986 był trenerem drużyny seniorów w klasie międzywojewódzkiej. W trakcie kariery trenował także Stal Kraśnik, Unię Racibórz. Był również prowadzącym zespół wojskowych przygotowując do mistrzostw LWP w piłce nożnej

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Medalem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Zajął ex aequo 5-6 miejsce w plebiscycie tygodnika „Tarnowskie Azoty” na najpopularniejszego trenera w Tarnowie w 1985.

Zmarł 17 kwietnia 1988 w Tarnowie.