Jakow Iljicz Wiernikow (ros. Яков Ильич Верников, ur. 31 października 1920 w Spas-Diemieńsku, zm. 30 września 1993 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy i pilot doświadczalny, generał major lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie. Od 1921 mieszkał w Smoleńsku, skończył 10 klas szkoły, zajmował się modelarstwem samolotowym i sportem szybowcowym w aeroklubie w Smoleńsku, w 1938 ukończył smoleński aeroklub i został w nim instruktorem. Od października 1938 służył w Armii Czerwonej, w maju 1940 ukończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Odessie i został skierowany do służby w lotnictwie myśliwskim na Białorusi. Od lipca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami w składzie 234 pułku lotnictwa myśliwskiego na Zachodnim Froncie Obrony Przeciwlotniczej Kraju. Był pilotem, zastępcą dowódcy eskadry i dowódcą eskadry, a od kwietnia 1944 nawigatorem 147 gwardyjskiego pułku lotnictwa myśliwskiego na Froncie Nadbałtyckim w stopniu kapitana. W momencie zakończenia działań wojennych w Europie był pomocnikiem dowódcy pułku. Podczas wojny wykonał 424 loty bojowe i stoczył 68 walk powietrznych, w którym strącił osobiście 16 samolotów wroga i jeden w parze.