Obszar ten przeznaczono na prowadzenie podstawowych strzelań artyleryjskich jednostek armii.

II wojna światowa W okresie okupacji niemieckiej, wiosną 1940 poligon wraz z powstałą w 1936 roku Wytwórnią Amunicji Nr 3 został przejęty przez Wehrmacht i jako „Plac Ćwiczeń Południe” był wykorzystywany do przygotowań do realizacji planu Barbarossa przez armię generała von Paulusa. Przy poligonie znacznym nakładem sił i środków powstało wzorcowe gospodarstwo rolne niemieckiego kolonizatora, mające służyć celom propagandowym.

Okres powojenny Pierwszym powojennym komendantem poligonu – Jednostki Wojskowej 1973 Dęba mianowany został kpt. Józef Cebula, który przejął tereny poligonu wraz z infrastrukturą pod zarząd ludowego Wojska Polskiego. Z uwagi na potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa w listopadzie 1945 rozpoczęto poszerzanie granic poligonu. W czerwcu 1946 roku Ministerstwo Leśnictwa wyraziło zgodę na poszerzenie granic poligonu artyleryjskiego, przekazując w użytkowanie wojska ponad 16 tysięcy hektarów znajdujących się w Administracji Lasów Państwowych. W lutym 1946 roku do komendy poligonu przybyli pierwsi żołnierze (9 zawodowych i 9 zasadniczej służby wojskowej), którzy przystąpili do przygotowania poligonu na przyjęcie ćwiczących oddziałów. W tym okresie rozpoczęto budowę obiektów dla potrzeb wojska.