Dopiero w maju 1947 roku dowództwo okręgu powiększyło obsadę do 30 żołnierzy.
W tym czasie obowiązywała następująca struktura organizacyjna: dowództwo poligonu artyleryjskiego kancelaria szef komendy poligonu: drużyna zwiadu drużyna łączności drużyna gospodarcza drużyna transportowa
W następnych latach struktura organizacyjna ulegała modyfikacjom i rozbudowie.
Pierwszą przybyłą na poligon jednostką wojskową był 87 pułk artylerii haubic, który zimą 1946 roku przeprowadził sezonowe szkolenie artyleryjskie.
W 1951 Okręgowy Poligon Artylerii Nr 5 otrzymał nowy etat, który obowiązywał do 22 maja 1967 roku, kiedy dotychczasową nazwę zmieniono na Ośrodek Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych Dęba. Nowa nazwa obowiązuje do dziś.
Poligon Dęba był do lat 50. wykorzystywany głównie do strzelań artyleryjskich, a w późniejszym okresie również do ćwiczeń innych rodzajów wojsk łącznie z ostrym strzelaniem artylerii i czołgów. Obsługę strzelań zapewniano przy pomocy siły ludzkiej oraz koni. Dopiero na przełomie lat 60. zaczęto używać ciągarki mechaniczne i podnośniki tarczowe zasilane z akumulatorów. Przełom lat 70. i 80.