W tym samym roku Merkus i Ljubibratić wraz z towarzyszami broni zostali pojmani przez Austriaków, lecz Merkus – jako kobieta i obywatelka holenderska – została wkrótce zwolniona.
Następnie wyjechała do Belgradu, gdzie została obwołana „Joanną d’Arc Serbii”, walczącą na rzecz wyzwolenia Serbów spod ucisku osmańskiego i austro-węgierskiego. Po wybuchu wojny serbsko-tureckiej w 1876 roku wstąpiła do wojska serbskiego, inspirując żołnierzy do walki i finansując szpitale polowe. Jej działalność była szeroko opisywana przez prasę światową. W latach 1875–1877 poświęcono jej ponad 1500 artykułów w gazetach i czasopismach w 21 językach i w 27 krajach.
Merkus otwarcie wyrażała swoje poglądy – po publicznym zarzuceniu tchórzostwa jednemu z generałów i ujawnieniu jego związku z jedną z sióstr Czerwonego Krzyża została siłą odesłana z wojska. Mogła zostać w Serbii, lecz w sierpniu 1876 roku opuściła Bałkany. Wkrótce popadła w zapomnienie.