Helena Ziemiałkowska, z domu Dylewska herbu Oksza (ur. 1840 – zm. 8 sierpnia 1917 w Wiedniu) – działaczka społeczna, fundatorka Domu Polskiego w Wiedniu.
Życiorys Córka Mariana Dylewskiego i Teresy z Holzerów. Jej starsza siostra Stanisława (1848–1890) była żoną Antoniego TeodorowiczaA. Boniecki, Herbarz Polski, t.5, Warszawa 1902, s. 139. W 1858 wyszła za mąż za znacznie od niej starszego Floriana Ziemiałkowskiego, który był przyjacielem jej ojca. W latach 1863–1865 podczas jego kolejnego pobytu w więzieniu, a także później prowadziła większość jego spraw majątkowychHelena Kozicka, z Gostkowskich, Wspomnienia z lat 1867-1914,oprac. Kamila Cybulska, Kielce 2015, s. 28. W 1880 zakupili dobra Dębowiec, w latach 1891–1892 Helena w swoim i męża imieniu, jako jedna z pierwszych na terenie Galicji przeprowadziła parcelację tego majątku. Była również autorką szkiców w języku francuskim La poésie en prose (1885), Impressions et souvenirs (1899). Prowadziła salon literacko-towarzyski w Wiedniu, na Technikerstrasse 5. Jak napisał nielubiący Heleny Kazimierz Chłędowski – Ziemiałkowscy mieli mieszkanie więcej pompatyczne aniżeli wygodne, gdyż jej ideałem było wydawać wieczory, a więc potrzebowała salonówKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t.2, oprac. Antoni Knot, Kraków 1957, s. 7.