Neil Methuen Ritchie (ur. 29 lipca 1897 w Gujanie Brytyjskiej, zm. 11 grudnia 1983 w Toronto) – brytyjski wojskowy, generał, żołnierz obu wojen światowych. Najbardziej znany jest jako dowódca brytyjskiej 8 Armii w kampanii północnoafrykańskiej podczas II wojny światowej od listopada 1941 r. do odwołania w czerwcu 1942 r. „Pomimo tego wstrząsającego ciosu w jego reputację, udało mu się podnieść i pokazać swoje mocne strony, a pod koniec wojny odbudować swoją pozycję, jeśli nie jako wielki generał, to przynajmniej bardzo kompetentny”, dowodząc XII Korpusem podczas całej kampanii w Europie Północno-Zachodniej, od 6 czerwca 1944 r. do zakończenia II wojny światowej w Europie w maju 1945 r.
Wczesne lata i I wojna światowa Urodzony w pobliżu rzeki Essequibo w Gujanie Brytyjskiej 29 lipca 1897 r., Neil Ritchie był drugim synem Dugalda McDugalda i Anny Catherine Ritchie (z domu Leggatt). Po dzieciństwie spędzonym na Malajach wyjechał do Anglii i kształcił się w Lancing College oraz Royal Military College w Sandhurst. Cztery miesiące po wybuchu I wojny światowej ukończył Sandhurst 16 grudnia 1914 r., kiedy miał zaledwie 17 lat i został mianowany podporucznikiem Pułku Black Watch.