Wśród jego kolegów z kursu był inny przyszły generał, John Grover.
Ze względu na zbyt młody wiek, Ritchie nie został wysłany za granicę, dopóki nie ukończył 18 lat w lipcu 1915 r. Awansowane go na porucznika 2 października i początkowo oddelegowano do służby w 1. batalionie Black Watch, a następnie w ramach 1 Brygady 1 Dywizji Piechoty i jednego z dwóch batalionów regularnej armii w pułku, walczącego w okopach frontu zachodniego, gdzie został ranny podczas bitwy pod Loos. Po wyleczeniu się z ran Ritchie awansował na kapitana stanu wojny 2 marca 1916 r., a pełnił obowiązki kapitana od 22 kwietnia. Później służył z 2. batalionem swojego pułku, częścią 21 Brygady (Bareilly) w 7 Dywizji (Meerut) oraz drugim z dwóch batalionów regularnej armii jego pułku, w kampanii synajskiej i palestyńskiej oraz w kampanii mezopotamskiej, nie wyłączając zdobycia Bagdadu w marcu 1917 r. 5 stycznia 1917 r. został adiutantem dowódcy batalionu. Zdobył Order Wybitnej Służby 25 sierpnia 1917 r., a uzyskawszy stały awans do stopnia kapitana 19 listopada 1917 r. został odznaczony Krzyżem Wojskowym 15 lutego 1919 r. za swoje działania podczas bitwy pod Megiddo we wrześniu 1918 r. Cytat z jego wniosku o odznaczenie brzmi: