Władysław Józef Padacz (ur. 2 marca 1900 w Cianowicach w powiecie olkuskim, zm. 26 marca 1974 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor prawa kanonicznego, protonotariusz apostolski, prałat honorowy Jego Świątobliwości, poseł na Sejm V kadencji, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana i Katarzyny z domu Nowakowskiej. W 1918 jako harcerz uczestniczył w rozbrajaniu niemieckich wojsk okupacyjnych. W latach 1918–1920 uczęszczał do szkoły podchorążych. W 1920 zdał maturę w Gimnazjum im. Władysława IV w Warszawie. Walczył ochotniczo w wojnie polsko-bolszewickiej w 32 pułku piechoty i 205 pułku piechoty. W 1924 uzyskał dyplom magistra prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Jako student pełnił m.in. funkcję sekretarza Bratniej Pomocy. Od 1924 uczęszczał do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. W 1926 na polecenie ks. kardynała Aleksandra Kakowskiego podjął studia teologiczne i prawne na Uniwersytecie „Gregorianum w Rzymie. Uwieńczył je w 1929 doktoratem nt. Zwyczaj w prawie kanonicznym (promotor – ks. prof. Felice Maria Cappello). W 1928 pobierał studia uzupełniające w Dijon, w 1930 – w Monachium. Nostryfikował dyplom w 1936 na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego.