ze względu na swoją mrozoodporność (w Polsce uprawianych jest 4–5 gatunków).
Niektóre należące tu gatunki należą do bardzo ekspansywnych. Rozprzestrzeniają się, rosnąc nawet w pojemnikach (kłącza wydostają się dołem przez otwory). Rozrastając się, tłumią rozwój innych gatunków, dlatego nie należy ich sadzić w miejscach, gdzie mogą wydostać się poza obszar zieleni urządzonej. Nie należy ich uprawiać przy skrajach lasów, ponieważ także do nich łatwo wnikają i ograniczają rozwój nawet drzew. Ze względu na trudność w mechanicznym zwalczaniu tych roślin konieczne jest stosowanie herbicydów.
Nazwa rodzajowa pochodzi z japońskiego określenia sa-sa i znaczy „mały bambus”.
Morfologia thumb|Kwitnąca Sasa veitchii thumb|Sasa palmata thumb|Sasa kurilensis thumb|Danie z pędami Sasa kurilensis Pokrój Bambusy małe i średnie, osiągające często do ok. 0,6 m wysokości, u większych gatunków do ok. 3 m, a u największych do ok. 6 m (po 10 latach wzrostu). Ukorzeniają się początkowo wolno, ale później tworzą długie, podziemne kłącza. Pędy nadziemne często początkowo się pokładają i w dalszej części prosto wznoszą ku górze. Pędy na międzywęźlach obłe i nagie, czasem omszone przy węzłach. Odgałęzienia pojedyncze, podobnej wielkości jak główna łodyga.