24 maja 1921 wybrano nowe władze TGS: prezesem został gen. Kazimierz Sosnkowski, a wiceprezesem jego świeżo poślubiona małżonka Jadwiga. Już w 1922, nie czekając na ustawę, Jeżewski utworzył taką wioskę w miejscowości Rogóźno-Zamek (województwo pomorskie). Miało w niej powstać dziesięć gniazd, ale z uwagi na wielki kryzys powstały jedynie trzy. Twórca uważał, że wioski winny istnieć w każdym powiecie, jako ognisko gospodarczej i społecznej kultury.
W 1931 w wioskach Jeżewskiego wychowywały się 554 dzieci. W tym samym roku, po stałych obserwacjach efektów pedagogicznych, twórca doszedł do wniosku, że należy zredukować liczbę dzieci w poszczególnych gniazdach do pięciu w gospodarstwie rolnym i do trzech w zabudowie osiedlowej.
Po wybuchu II wojny światowej Towarzystwo kontynuowało działalność nielegalnie. W Warszawie uruchomiono dwie Bursy Gniazdowe, a poza stolicą działały trzy gniazda – w okolicach Sochaczewa, Miechowa i Tarnobrzega. Po upadku powstania warszawskiego Jeżewski przebywał z dziećmi w okolicy Zakopanego, a potem w Krakowie. Po ustąpieniu Niemców wrócił do Warszawy i podjął kroki w celu reaktywacji Towarzystwa Wiosek Kościuszkowskich.