Klejnot i barwy nieznane.
Najwcześniejsze wzmianki Najwcześniejszą wersją herbu Somniczów jest ta oznaczona jako III. Jest to herb z odcisku pieczęci przyłożonej przez Bogusława Somnicza (Bugeslav Sumenitz) na dokumencie z 1403 roku. Pieczęć ta wymieniana jest przez Bagmihla (Pommersches Wappenbuch, 1848).
Herb w wersji I pojawił się na mapie Pomorza Lubinusa z 1618 roku, w jednym ze "starych" wydań Siebmachera z XVII wieku i w pracy genealogicznej Elzowa (Pommerscher Adelsspiegel, ok. 1685). Wymienia go także jedno z "Nowych" wydań Siebmachera (Der Adel des Königreichs Preußen, 1906) oraz Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, 1897, 1906).
Wariant II wymieniają m.in. Bagmihl i "Nowy" Siebmacher, u którego pojawia się także wariant II odmienny. Oba te herby powstały poprzez dołączenie oznak godności podkomorzego, uzyskanej przez Wawrzyńca Krzysztofa Somnicza w 1655 roku. Wariant II znajduje się na witrażu w Sali Rajców w Lęborku z 1900 roku oraz na ścianie pałacu w Charbrowie i trzech epitafiach Somniczów w kościele w tej samej wsi. Wariant II odmienny odnotowano dopiero w XVIII wieku.
Herbowni Jako herb własny herb ten przysługiwał tylko rodzinie Somnicz (Somnic, Somnitz, Sumenitz, Sumnica, Sumnitz).