Rodzina Somnicz Stara pomorska rodzina rycerska. Według tradycji rodzinnej najwcześniejszym jej znanym przedstawicielem był Czesław Somnicz (zm. 1391), ojciec Łukasza (odnotowany 1390), dziad wspomnianego wyżej Bogusława. Według genealogicznej pracy Elzowa najdawniej odnotowany został Piotr Somnicz (1372). Ten sam autor wymienia kilku przedstawicieli rodu pełniących istotne funkcje na pomorskim dworze książęcym w XIV-XVI wieku. Wśród nich był też joannita Michael Somnitz, poległy na Rodos w walce z Turkami w 1480 roku. Gałąź rodu osiadła w ziemi lęborskiej w XVI wieku. Pewna genealogia rodziny zaczyna się od książęcego starosty w Koszalinie, Piotra Somnicza (1530-1596). Jego dwóch synów: Piotr (1576-1646) i Wawrzyniec (1578-1634) założyło dwie linie rodowe. Pierwsza rezydowała w księstwie kamieńskim i okręgu szczecineckim i po przejęciu tego terenu przez Brandenburgię służyła dworowi elektorskiemu. Jej przedstawicielem jest Wawrzyniec Krzysztof Somnicz, który był od 1652 roku członkiem rządu pomorskiego z ramienia władców Brandenburgii, zaś od 1655 piastował godność podkomorzego. 9 listopada 1657 otrzymał indygenat polski. Po włączeniu ziemi lęborskiej do Brandeburgii, został nadstarostą lęborsko-bytowskim. Druga linia rodowa osiadła w ziemi słupskiej.
Linki zewnętrzne
Bibliografia
Kategoria:Odmiany herbu Sas Pruski Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie Kategoria:Herby własne