Zmarł 6 lipca 1959 roku, został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi (kwatera 40a – parkan – grób nr 12).
Do zasług Wacława Bobrowskiego należy kierowanie pracami geodezyjnymi podczas zakładania osnowy geodezyjnej na terenie Łodzi, w tym nadzór nad założeniem bazy sieci triangulacyjnej, kierowanie szczegółowymi pomiarami sytuacyjno-wysokościowymi miasta oraz opracowaniem i wykreśleniem map zasadniczych w skali 1:250, 1:500 i 1:1000 w arkuszach sekcyjnych.
W 2019 roku, uchwałą nr XII/450/19 Rady Miejskiej w Łodzi, imieniem Wacława Bobrowskiego nazwano rondo, będące wschodnim przedłużeniem biegu ul. Juliana Tuwima.
Nagrody i odznaczenia 1929: Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, 1938: Srebrny Krzyż Zasługi, 1938: Brązowy Medal za Długoletnią Służbę, 1939: Srebrny Medal za Długoletnią Służbę, 1957: Złoty Krzyż Zasługi.
Źródła: Początki łódzkiej geodezji, Wacław Bobrowski (1889–1959).
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdzisław Szambelan, Łódzka służba geodezyjna w latach 1918–1958