Zajmowała się robotą techniczną, wyszukiwała kryjówki dla bojowników, zdobywała rewolwery, towarzyszyła grupom bojowym idącym do lasu, a także brała udział w obradach komendy.
Niedługo po zamachu na niemiecką kawiarnię „Cyganeria” w Krakowie (22 grudnia 1942 roku) został zatrzymany Szymszon Draenger (10 lub 18 stycznia 1943 roku) i osadzony w więzieniu Montelupich. Dowiedziawszy się o tym, Gusta dobrowolnie zgłosiła się na Gestapo, by móc zobaczyć męża i dzielić jego losy. Została umieszczona w oddziale kobiecym tego więzienia, w Zakładzie Helclów. Ustalili za pomocą grypsów, że w tym samym czasie podejmą próbę ucieczki. 29 kwietnia 1943 roku Szymszon zdołał zbiec z transportu więźniów prowadzonych na egzekucję, a Gusta z grupy więźniarek wyprowadzonej na ulicę pod eskortą strażników. Następnie ukrywali się w okolicach Bochni, gdzie zorganizowali nowe żydowskie grupy bojowe i redagowali konspiracyjną gazetę „Hechaluc Halochem” [Pionier w walce]. 8 listopada 1943 roku Szymszon został aresztowany w Wieliczce. Podał gestapowcom adres kryjówki żony, gdyż oboje wcześniej umówili się, że to z nich, które zostanie pojmane jako pierwsze, ujawni miejsce pobytu drugiego. Dokładna data ich śmierci nie jest znana.