Pamiętnik Justyny thumb|Okładka Pamiętnika Justyny (1946) Rękopis Pamiętnika Justyny powstawał w więzieniu przy ul. Helclów od stycznia do kwietnia 1943 roku. Napisany został na skrawkach papieru toaletowego różnego kształtu i rozmiarów, gdyż tylko takimi dysponowała Gusta. Jego tekst pisany był ołówkiem chemicznym. Niektóre jego fragmenty, napisane innym charakterem pisma, zostały przez autorkę podyktowane współwięźniom (co potwierdziły osoby, które przeżyły wojnę), a Gusta nanosiła poprawki. Pliki skrawków były poprzegradzane przez Dawidson Draenger innymi skrawkami, dzięki czemu oddzielone zostały poszczególne rozdziały pamiętnika.
Pamiętnik, który Gusta zdołała przed ucieczką ukryć w piecu w blaszanym pudełku, przechowała organizacja Ichud. Bernard Johannes, znający Dawidson Draenger jeszcze z okresu przedwojennego, napisał wspomnienie pozgonne dołączone do niego. Redakcji pamiętników dokonało kolegium w składzie: Michał Borwicz, Nella Rost, Józef Wulf. Książka, wydana przez Wojewódzką Żydowską Bibliotekę Historyczną, ukazała się w 1946 roku w Krakowie. W 1953 roku ukazało się jej wydanie w języku hebrajskim, a w 1996 roku w języku angielskim. W 2022 r.