została asystentką profesora Frankowskiego, pod którego kierunkiem pisała pracę Mleko w wierzeniach i obrzędach ludu polskiego. Doktoryzowała się w 1930 r..

Po ukończeniu studiów odbywała praktykę w Muzeum Etnograficznym w Warszawie, pod opieką Frankowskiego. W latach 1931–1932 brała udział w wykopaliskach na terenie województwa łódzkiego, prowadzonych przez Zakład Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego oraz Miejskie Muzeum Etnograficzne w Łodzi (obecnie Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi).

W 1932 r. przeniosła się do Gdyni, gdzie zorganizowała Muzeum Miejskie przy ulicy Staromiejskiej. Była jego kierownikiem w latach 1934–1939 (do zajęcia Gdyni przez Niemców). Tworzyła w nim trzy działy: etnograficzny, archeologiczny oraz historii rozwoju miasta Gdyni. Zbiorów muzealnych poszukiwała głównie na Kaszubach. Podczas ekspedycji skupiała się przede wszystkim na garncarstwie, rybołówstwie oraz wyrobach ze skóry. Prowadziła wykopaliska na Pomorzu, by wzbogacić ekspozycję archeologiczną. Zbierała też dokumentację na temat miasta. Przed nadejściem wojny przeniosła wszystkie zbiory do schronu.