Prowadziła Dział Tkactwa Ludowego, pełniąc na początku funkcję zastępcy kierownika, potem kierowniczki zespołu etnograficznego. Od 1954 r. pracowała na kontrakcie również w Pracowni Etnograficznej IHKM PAN, a w latach 1962–1969 na etacie adiunktki, prowadząc m.in. ćwiczenia z muzealnictwa dla studentów etnografii UŁ.

W 1954 r. nawiązała współpracę z ośrodkiem naukowo-badawczym przy Zakładzie Etnografii na UŁ, którego kierowniczką była prof. Kazimiera Zawistowicz-Adamska.

Badaczka przeważnie prowadziła badania indywidualne oparte na własnych koncepcjach, jednak na początku swojej działalności brała udział w zespołowych. Pierwsze jej badania terenowe dotyczyły wiejskich rzemiosł w Czarnocinie (1952–1954). Na potrzeby Polskiego Atlasu Etnograficznego przeprowadzała wywiady we wsiach w Wielkopolsce i na Kujawach (1954); była członkinią zespołu badawczego zajmującego się tkactwem w Klonowej, Załęczu Wielkim oraz w rawskim;