W 1894 roku firma Pethericka zbankrutowała, a jej właściciel pozostał z zadłużeniem w wysokości około 50 000 funtów szterlingów. Zasoby książkowe firmy zostały sprzedane E. W. Cole'owi z Melbourne, a jego „Zbiór ulubionych i zaaprobowanych autorów” został przejęty przez dom wydawniczy George Bell & Sons. Dzięki pomocy rodziny i przyjaciół Petherickowi udało się jednak zachować swoją obszerną prywatną kolekcję „Australianów”.
Załamany niepowodzeniem biznesowym, w latach 1895–1908 pracował jako katalogista w firmie Francis Edwards & Co., gdzie opracował szereg znakomitych katalogów wydawnictw australijskich. W miarę możliwości kontynuował swą pasję kolekcjonerską i poświęcił wiele wysiłku, aby ukończyć „Bibliografię Australii i Polinezji” (ang. Bibliography of Australia and Polynesia); przygotował drukowany prospekt emisyjny w 1898 r., ale nie był w stanie zorganizować publikacji dzieła.
W 1894 r. Petherick zwrócił się do Edwarda Braddona (ówczesny premier Tasmanii) i Duncana Gilliesa (ówczesny agent-general stanu Wiktoria w Londynie) z propozycją przekazania swoich zbiorów Federacji Australijskiej w zamian za mianowanie go w nich bibliotekarzem za symboliczną pensję.