W 1927 członkowie postanowili zmienić nazwę na Klub Wioślarski „Wisła”, co oficjalnie nastąpiło 6 marca 1927 roku. Liczba członków klubu w tym okresie oscylowała wokół 500. Oprócz sportu wyczynowego, znaczna część członków zajmowała się turystyką wioślarską – często wielodniową. W 1924 członkowie klubu odbyli wycieczkę Wisłą, od jej źródeł na Baraniej Górze do Bałtyku (płynąc od Oświęcimia łodzią wioślarską).
Wpływ na działalność klubu miał kryzys gospodarczy początku lat 30. i rosnące bezrobocie. Pomimo spadku dochodów, uszczuplenia składu osobowego oraz powodzi, która zalała przystań w roku 1934, KW „Wisła” działalność kontynuował. Kryzys skutkował jednak znaczącym pogorszeniem wyników sportowych w drugiej połowie lat 30. Działania wojenne wstrzymały działalność klubu. W roku 1940 przystań została zarekwirowana przez Niemców.
Działalności powojenna W wyniku działań wojennych i powstania warszawskiego wszystkie przystanie wioślarskie Warszawy zostały doszczętnie zniszczone. Klub Wioślarzy „Wisła” został reaktywowany krótko po wojnie – już 26 maja 1945 roku. Do 1949 roku prowadził działalność pod starą nazwą, po raz pierwszy w zawodach na Wiśle startując w 1948.