W 1949 roku komunistyczne władze nakazały klubowi wstąpić do Związkowego Klubu Sportowego „Ogniwo”, gdzie stanowił do 1956 sekcję wioślarską. W 1957 roku – na fali odwilży gomułkowskiej – klub odzyskał względną samodzielność. Reaktywowano, a następnie zarejestrowano Klub Wioślarski „Wisła". Działalność była prowadzona do roku 1975, w którym klub uległ rozwiązaniu – w związku z utratą przystani wynikającą z budowy Mostu ŁazienkowskiegoJacek R. Przygodzki, Odbudowa sportu wioślarskiego w Warszawie po drugiej wojnie światowej, w: Z dziejów wioślarstwa w Polsce. Materiały z sesji popularno-naukowej odbytej 15 października 2004 roku w Poznaniu. Warszawa 2005, .

Galeria zdjęć

Wyniki sportowe sekcji wioślarskiej Wyniki przed II wojną światową Największym sukcesami klubu było: Uczestnictwo klubowej czwórki (A. Brzozowski, E. Kowalec, J. Szawara i H. Fronczak) w Igrzyskach Olimpijskich w 1924 w Paryżu. Czwórka, startując ze sternikiem AZS Warszawa, W. Nadratowskim, odpadła w przedbiegu. Zakwalifikowanie się klubowej ósemki (ze sternikiem Szretterem) do tych samych igrzysk olimpijskich. Ze względów finansowych, osada ta na igrzyska nie pojechała. Wygrana klubu w klasyfikacji klubowej PZTW za 1925 rokSport Wodny 1928, Nr 5 s.