Łapy zwierzęcia są białe.
+Wymiary Abrocoma budini(za: L.H.Emmons, 2016) wymiar długość ciała z głową i ogonem 197–203 mm długość ogona 130–144 mm długość tylnej kończyny 29,5–31 mm długość ucha 24–25 mm długość czaszki 48–49 mm
Tryb życia Ze względu na bardzo skromny zasób wiedzy na temat A. budini, brak także informacji na temat ich trybu życia.
Rozmieszczenie geograficzne Janet K. Braun i Michael A. Mares wskazali w 2002 typową lokalizację Abrocoma budini w: Otro Cerro, 3000 m n.p.m., prowincja Catamarca w Argentynie. Prawdopodobnie zasięg występowania gatunku jest ograniczony do Sierra de Ambato w prowincjach Catamarca i La Rioja (ok. 18 km na północny zachód od Chumbicha).
Ekologia Szynszyloszczur samotny podobnie jak pozostałe gatunki z rodzaju Abrocoma jest ścisłym roślinożercą.
Siedlisko Oldfield Thomas zanotował jedynie (1920), że szynszyloszczur samotny żyje w terenie skalistym, w rozpadlinach.
Ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia Abrocoma budini w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek o nieokreślonym stopniu zagrożenia (data deficient). Szynszyloszczur samotny jest znany tylko z opisów czterech okazów zwierząt schwytanych 15 listopada 1919.
Przypisy
Kategoria:Ssaki Ameryki Południowej Kategoria:Szynszyloszczurowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1920 roku