udziałowcem kilku towarzystw kolejowych w Rosji wraz z żoną prowadził działalność charytatywną i społeczną: udzielał się w Funduszu Pomocy Inżynierów Komunikacji, działał w ramach Rzymskokatolickiego Towarzystwa Dobroczynności przy kościele św. Katarzyny w Petersburgu, utworzył ośrodek pracy twórczej dla polskich artystów, muzyków i literatów w pałacu w Rybiniszkach w Inflantach.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera M-5/6-18/19/20).
Odznaczenia order św. Stanisława III kl. (1866 r.) order św. Włodzimierza IV kl. (1889 r.)
Życie prywatne Urodził się jako jedno z piątki dzieci inżyniera Hipolita (1817–1858) i Felicji z Dąbrowskich (1822–1855). Miał siostrę Marię i trzech braci: Waleriana (1850–1905), Maksymiliana (1851–1907), Michała (1854–1932). Jego stryjem był Stanisław Kierbedź (1810–1899). W 1876 r. ożenił się z jego córką Eugenią, z którą miał córkę Felicję Ellę Frylicję (1888–1963) żonę najpierw Waldemara Tyszkiewicza (1877–1931) potem Adama Feliksa Romera (1892–1965)Stanisław Kierbedź h. Ślepowron, M.J. Minakowska, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego..
Przypisy
Literatura Julian Samujłło, Kierbedź Stanisław (1845-1910), Polski Słownik Biograficzny, t. 12 Wrocław-Warszawa-Kraków 1966-1967, s.