Park Narodowy Środkowego Karakorum () – park narodowy położony na terenie jednostki administracyjnej Gilgit-Baltistan w północnej części Pakistanu, utworzony w 1993 roku. Jest najwyżej położonym parkiem narodowym świata i największym pod względem powierzchni w Pakistanie. Park obejmuje tereny wysokogórskie. Na jego obszarze znajdują się 4 ośmiotysięczniki (K2 – 8611 m n.p.m., Gaszerbrum I – 8068 m n.p.m., Gaszerbrum II – 8035 m n.p.m. i Broad Peak – 8051 m n.p.m.) oraz 60 szczytów o wysokości powyżej 7000 m n.p.m. W 2016 roku park został zgłoszony na listę informacyjną UNESCO.

Opis Park Narodowy Środkowego Karakorum został utworzony w 1993 roku. Powierzchnia parku wynosi około 10 557 km².

Park położony jest w środkowym paśmie górskim Karakorum. Tereny parku leżą na wysokości od 2000 m n.p.m. do najwyższego punktu parku K2 o wysokości 8611 m n.p.m. Na obszarze parku znajdują się lodowce górskie, m.in. lodowiec Baltoro.

Flora Roślinność zajmuje niezbyt duży odsetek powierzchni parku (14,7%). Czynnikami ograniczającym rozwój roślin są duża wysokość i niskie temperatury.