Ów kandydat musiał spełnić szereg wymagań: obywatelstwo polskie, orzeczone inwalidztwo wojenne lub wojskowe, posiadać pełnię praw publicznych i obywatelskich, uprzednio nie być karanym posiadać wykształcenie średnie, mówić i pisać w języku polskim, nie piastować mandatu posła RP, senatora RP, ani posła Sejmu Śląskiego, nie być funkcjonariuszem państwowym oraz zawodowym żołnierzem w służbie czynnej. Pierwszymi ławnikami tej grupy byli: dr Tadeusz Michał Nittman, Mateusz Stanisław Modzelewski, Piotr Panek, Bohdan Rychter, Kazimierz Kraushar oraz Herman Schwarc. Ta grupa ławnicza była wyłączona z wykonywania funkcji sprawozdawcy postępowania.

Ławnik może zostać odwołany przez Prezesa Rady Ministrów przed upływem kadencji: na własny wniosek; gdy przestanie spełniać jeden z wyżej wymienionych warunków by stać się ławnikiem, co musi być wyrażone w orzeczeniu kolegium sędziowskiego; dla dobra wymiaru sprawiedliwości, co również musi być wyrażone w orzeczeniu kolegium sędziowskiego. Wówczas Prezes RM dowołuje w miejsce odwołanego lub zmarłego ławnika nowego z odpowiedniej listy.