Sejmik generalny Prus Królewskich (niem. General-Landtag des Königlichen Preußens) – zjazd posłów i senatorów z terenów należących do prowincji Prus Królewskich.

W różnych formach instytucje sprawujące jego funkcje istniały w latach 1466–1772.

Geneza Wywodzi się on z instytucji stanów pruskich pochodzącej z okresu podlegania tych terenów krzyżackiemu imperium. Po przyłączeniu prowincji do Królestwa Polskiego na mocy II. pokoju toruńskiego przez Kazimierza IV. stopniowo uległ on zmianie w sejmik generalny dla Prus Królewskich (obradował w Malborku lub Grudziądzu).

Kształtowanie się pruskiego ustroju sejmikowego Jego istnienie było wyrazem nadania praktycznego wymiaru zasadzie poszanowania partykularnych odrębności prawnych prowincji i ziem.

Prusy Królewskie początkowo cieszyły się szeroką autonomią i były rządzone przez radę, składającą się z przedstawicieli tzw. stanów pruskich, na czele których stał biskup warmiński. W roku 1569 na sejmie lubelskim Prusy Królewskie zostały inkorporowane do Korony. Rada przekształciła się w sejmik generalny, a jej senatorowie i posłowie weszli do Sejmu.