Aloys Wenzel, książę von Kaunitz-Rietberg (ur. 19 czerwca 1774 w Wiedniu, zm. 15 listopada 1848 w Paryżu) – austriacki szlachcic i dyplomata. Służył jako ambasador Cesarstwa Austrii w Dreźnie, Kopenhadze (1801–1804), Królestwie Neapolu (1805–1807), Madrycie (1815–1817) i Stolicy Apostolskiej (1817–1820). W 1823 roku został skazany za liczne przestępstwa na tle seksualnym.
Życiorys Urodził się w Wiedniu w 1774 roku, pochodził z wpływowej austriackiej rodziny arystokratycznej. Jego ojcem był Dominik Andreas von Kaunitz-Rietberg-Questenberg (1739–1812), a matką Maria Bernhardine von Plettenberg-Wittem (1743–1779). Jego kuzynka Maria Eleonore (1775–1825) była pierwszą żoną księcia von Metternicha, ministra spraw zagranicznych a później kanclerza Austrii. W 1798 ożenił się z Franziską Ungnad, hrabiną de Weissenwolff (1773–1859). Para miała cztery córki, z których jedna zmarła w dzieciństwie. W 1812 roku odziedziczył tytuł hrabiego Rietbergu po swoim ojcu, wuju Erneście Krzysztofie i dziadku kanclerzu Austrii Wenzelu Antonie von Kaunitzu (1711–1794). Był ostatnim noszącym ten tytuł, gdyż on sam, ani (poza nim) jego ojciec, nie mieli męskich potomków. Z tego samego powodu był także ostatnim księciem Kaunitz, na nim bowiem wygasła trwająca 350 lat morawska linia książęca.