Kość kątowa miała kształt rzemykowaty. Na przyśrodkowej powierzchni kości nadkątowej znajdowało się os spleniale, pogrubione w kierunku przyśrodkowo-bocznym w miejscu kontaktu z kością kątową. Kość nadkątowa tworzyła panewkę dla kłykcia kości kątowej.
Hadrozaury posiadały skomplikowany aparat zębowy, porównywany do wyspecjalizowanych zębów ssaków. Ich liczne zęby tworzyły baterie zębowe. Augustynolophus również miał liczne zęby. W kości szczękowej znajdowało się ich ponad 50 rodzin, każda po do 5 zębów. Podobny stan znaleziono wcześniej tylko u zaurolofa i edmontozaura. Powierzchnia zgryzu, w którym uczestniczyły jeden-góra dwa zęby z danej rodziny, widziana z boku, przyjmowała kształt sinusoidalny. Jeśli chodzi o żuchwę, rodziny zębów o koronach diamentowatego kształtu przedzielonych pośrodkowym kilem liczyły ich po trzy bądź więcej, z których po dwa uczestniczyły w zgryzie.
Kość gnykowa nie przedstawia istotnych odrębności. Z przodu poszerzona i maczugowata, pokryta liniami, kończy się płasko.