Potomkowie niewolników żyją do dziś w południowej części wybrzeża pacyficznego.
W czasie walk o niepodległość armią powstańczą na tym terenie dowodził José Morelos, który otrzymał odpowiednie pełnomocnictwa od Miguela Hidalgo – przywódcy powstania. Do Morelosa dołączyło wtedy ponad trzy tysiące ludzi. Rebeliantom udało się zdobyć Chilpancingo i ustanowić je stolicą państwa. Po śmierci Morelosa walki z Hiszpanami były nadal kontynuowane, z tym, że przywódca powstańców został Vicente Guerrero. To właśnie dzięki niemu udało się przeciągnąć część wojsk kolonialnych na stronę powstańców. Po tym wydarzeniu armia hiszpańska musiała się poddać i uznać w 1821 r. niepodległość Meksyku.
Po odzyskaniu przez kraj suwerenności Vicente Guerrero został ustanowiony zwierzchnikiem południowej części państwa. Na terenach tych przyszło mu toczyć zacięte walki o ustanowienie federacji poszczególnych stanów meksykańskich. W 1829 r. udało mu się objąć urząd prezydenta republiki, jednak niedługo po tym wydarzeniu został zamordowany. Stan Guerrero został utworzony w 1849 r. z części stanów Michoacan, Puebla i Mexico