Sam region pozostawał ciągle niestabilny, głównie ze względu na powstania indiańskie i niezadowolenie z rządów gen. Antonio Lopeza de Santa Anny. W czasie walk stronnictwa liberalnego (lata 60. XIX w.) kierowanego przez Benito Juareza z interwencją francuską Guerrero stał się tymczasowym schronieniem dla armii narodowej walczącej z Francuzami. Po przejęciu rządów przez Porfirio Diaza stan nadal pozostawał niespokojny, co było spowodowane brakiem zaufania lokalnych watażków (nazywanych caudillo) do władz stanowych. Istnienie lokalnych milicji i słabość władz federalnych sprawiły, że rozpoczęta w całym Meksyku w 1910 r. rewolucja przeciwko rządom Diaza mogła się z łatwością rozwinąć na tych terenach.
Po zakończeniu rewolucji władzę w stanie przejęła PRI (tak samo zresztą, jak i w innych stanach), która sprawowała autokratyczne rządy. Silna pozycja PRI sprawiła, że ucichły walki pomiędzy lokalnymi caudillo. Ponadto podczas prezydentury Miguela Alemána w latach 1946–1952 do Guerrero napłynęły szerszym strumieniem pieniądze federalne, które przyśpieszyły rozwój gospodarczy, w szczególności w Acapulco.