Niezwykłe bogactwo Aleksandrii wynikało z faktu, że była ona portem przeładunkowym dla wszystkich towarów wysyłanych z Egiptu do Rzymu i innych miast Morza Śródziemnego, od zboża począwszy, a na indyjskich przyprawach skończywszy. Ponadto miasto było ważnym ośrodkiem rzemiosła, które generalnie rozkwitało w Egipcie, do czego prawdopodobnie przyczyniła się likwidacja ptolemejskich monopoli. Chociaż aleksandryjskie Muzeum nadal istniało, to jednak jego dawna rola prowadzenia działalności naukowej i propagowania kultury należała już do przeszłości. Nauczyciele wyjechali do Rzymu lub innych bardziej aktywnych ośrodków i jedynie szkoła medycyny cieszyła się pochlebną opinią. Warto odnotować, iż nie ma Aleksandryjczyków wśród przedstawicieli drugiej sofistyki. Pomimo że Aleksandria była drugą po Rzymie największą metropolią świata śródziemnomorskiego, liczącą być może nawet pół miliona mieszkańców, to nie miała rady miejskiej (boule) i jej przedstawiciele ciągle domagali się od kolejnych cesarzy jej „przywrócenia”, utrzymując iż istniała ona za Ptolemeuszy (kwestia ta nie jest jasna).