Stefan Jan Wiktor Marian Feliks Czarnecki (ur. 21 października 1893 w Dobrzycy, zm. 1945 w Workucie) – hrabia h. Prus III, żołnierz armii niemieckiej, powstaniec wielkopolski, oficer kawalerii Armii Wielkopolskiej i Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w Dobrzycy, w rodzinie Józefa i Stanisławy z Lipskich. Absolwent szkoły średniej w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie zdał egzamin dojrzałości. 3 sierpnia 1914 został wcielony do armii niemieckiej. W jej szeregach walczył w czasie I wojny światowej, od 15 września tego roku na froncie wschodnim, a od marca 1918 na froncie zachodnim. Zdemobilizowany w stopniu porucznika. W grudniu 1918 organizował i kierował Wydziałem Personalnym Dowództwa Głównego Wojsk Wielkopolskich. 11 marca 1919 otrzymał awans na rotmistrza. Od listopada 1919 pracował w Dowództwie Okręgu Generalnego „Poznań”, a od 15 czerwca 1920 w szwadronie zapasowym 16 pułku ułanów. W lipcu 1920 objął stanowisko zastępcy dowódcy 16 pułku ułanów. Na polu wałki wyróżnił się osobistą odwagą, zwłaszcza 17 i 20 sierpnia 1920 szarżując dyonem na przeważające siły nieprzyjaciela (m. Dasze), biorąc jeńców i 10 dział. Za czyny te odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.