Z relacji tego ostatniego, który pod koniec 1945 wrócił do Polski wynika, że wszyscy trzej zostali wywiezieni do kopalni w Workucie, gdzie w przeciągu trzech miesięcy z głodu zmarł Stefan Czarnecki, a Gustaw Bławdziewicz śmiertelnie zachorował na czerwonkę.
Był kawalerem.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3342 – 30 czerwca 1921
Zobacz też Czarneccy herbu Prus III
Przypisy
Bibliografia
Stefan Kategoria:Ludzie urodzeni w Dobrzycy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy – oficerowie armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy zesłańcy do Workuty Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Rotmistrzowie II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zastępcy dowódcy 16 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Zmarli w 1945 Kategoria:Żołnierze Armii Wielkopolskiej