Jan Rudolf Kraus (ur. 28 sierpnia 1892 w Komorowicach, zm. 12 maja 1930 w Krakowie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 28 sierpnia 1892 w Komorowicach, w rodzinie Jana i Zuzanny z Kwiecińskich. W 1912 ukończył gimnazjum w Bielsku. Do 1914 był naczelnikiem „Sokoła” w Białej. Działał w Związku Strzeleckim.

W sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 9. kompanii 2 pułku piechoty, 3 pułku piechoty a następnie w 12. kompanii 6 pułku piechoty. W trakcie służby w Legionach awansował do stopnia sierżanta. Brał udział w walkach o Jabłonkę i pod Kuklami (22-23 października 1915), w czasie których przekroczył linię rosyjską i zniszczył jedyną linię telefoniczną przeciwnika. Za czyny podczas tych walk otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari. We wrześniu 1917 został umieszczony w areszcie w Przemyślu, jako jeden z „przywódców buntu przeciwko służbie w Polskim Korpusie Posiłkowym”.

Po zwolnieniu z aresztu włączył się w działalność Polskiej Organizacji Wojskowej na terenie Kijowa. Wstąpił w szeregi 4 Dywizji Strzelców generała Żeligowskiego.