Dionizy Błeszyński ps. Brzechwa, Tank (ur. 18 września 1895 w Czersku, zm. 4 kwietnia 1943 w Warszawie) – oficer Wojska Polskiego, uczestnik I i II wojny światowej, zamordowany na Pawiaku.
Życiorys Do szkoły średniej uczęszczał w Warszawie a szkołę oficerską ukończył w Moskwie. W 1914 jako ochotnik wstąpił do Legionu Puławskiego w czasie I wojny światowej walczącego w składzie armii rosyjskiej. W 1917 pod Haliczem dostał się do niewoli niemieckiej. W następnym roku udało mu się uciec i w listopadzie 1918 brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Warszawie. Wstąpił w szeregi Wojska Polskiego i w randze porucznika służył w 25 Pułku Piechoty i w 36 Pułku Piechoty Legii Akademickiej. Został przydzielony do składu osobowego szefa Administracji Armii. We wrześniu 1926 został przydzielony do macierzystego 36 pp z równoczesnym przydziałem służbowym do inspektora armii we Lwowie gen. Mieczysława Norwid-Neugebauera na stanowisko oficera ordynansowego. W maju 1927 powrócił do macierzystego 36 pp. 19 marca 1928 został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 221. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 1930 jako kapitan dowodził kompanią graniczną KOP „Boryszkowce” z 14 batalionu IV Brygady KOPJózef Wroniszewski, IV Obwód Armii Krajowej Ochota-Okręg Warszawa. LAM 1997, s.149..