W marcu 1939 pełnił służbę w Batalionie KOP „Niemenczyn” na stanowisku kwatermistrza.
W czasie II wojny światowej należał do ruchu oporu. Jako oficer Armii Krajowej w stopniu majora (awans w 1942), pełnił funkcję komendanta Obwodu AK WolaPaweł Maria Lisiewicz, W imieniu Polski podziemnej. Instytut Wydawniczy Związków Zawodowych, 1988, s.104.. W 1943 został aresztowany przez Niemców, po informacjach jakich dostarczył im Marian MaszewskiAndrzej Zasieczny, Zdrajcy, donosiciele i konfidenci w okupowanej Polsce 1939-1945. Warszawa 2016, s.237.. Uwięziony został na Pawiaku a następnie 4 kwietnia 1943 zamordowanyJózef Wroniszewski, IV Obwód Armii Krajowej Ochota-Okręg Warszawa. LAM 1997, s.151.. Jego grób symboliczny znajduje się na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 92-2-14).
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (14 października 1934) „za zasługi w służbie ochrony pogranicza”. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (12 maja 1936) Przypisy
Bibliografia