Jan Dąbrowski (ur. 12 czerwca 1891 w Lublinie, zm. 16 sierpnia 1974 w Warszawie) – polski inżynier mechanik, działacz niepodległościowy i społeczny, żołnierz Legionów Polskich, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Piotra i Feliksy z Winnickich, urodzony 12 czerwca 1891w Lublinie. W 1909 ukończył Gimnazjum im. Staszica w Lublinie. Absolwent Politechniki w Wiedniu i Politechniki Lwowskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera mechanika. W okresie studiów był członkiem Związku Strzeleckiego w Wiedniu.

W czasie I wojny światowej, w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich, gdzie służył w 1 pułku ułanów. Ukończył szkołę oficerską w Ostrołęce. Po kryzysie przysięgowym został aresztowany. W czerwcu 1920 wstąpił jako ochotnik do odrodzonego Wojska Polskiego z przydziałem do 7 pułku ułanów. W składzie macierzystego oddziału walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za wielokrotnie okazywaną odwagę i bohaterstwo w czasie walki odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari" V klasy.