Po zakończeniu walk został zwolniony z wojska w 1922. W 1924, w ramach osadnictwa wojskowego, otrzymał działkę o powierzchni 17 ha w kolonii Świłła (poczta Podświle).
24 lutego 1940 z żoną i młodszym synem został deportowany do miejscowości Kriesty, w rejonie wierchnietojemskim obwodu archangielskiego. 5 września 1941, po amnestii, wyjechał do Astrachania. Później wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR i został przydzielony do 7 pułku artylerii ciężkiej, a później do 11 pułku artylerii ciężkiej na stanowisko oficera żywnościowego. Bezterminowo urlopowany z frontu przedostał się przez Afrykę do Anglii. Wrócił do Polski i zamieszkał w Świebodzinie w 1948. Pracował tam jako urzędnik. Zmarł 23 czerwca 1974. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Świebodzinie (kwatera K, rząd 10, grób 8).
W 1922 ożenił się z Elżbietą Adler, z którą miał troje dzieci: Edwarda (ur. 13 września 1923), Aldonę (ur. 1929) i Romualda (1932–2015).