Kazimiera Grottowa z domu Adamowicz (ur. 2 lutego 1904 r. w Suwałkach, zm. 11 marca 1960 r. w Łodzi) – polska historyk sztuki, doktor filozofii, dyrektor departamentu w Ministerstwie Kultury i Sztuki, bibliotekarka.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Kazimierza i Jadwigi Franciszki (z domu Opalińskiej). Ojciec pracował jako archiwista w suwalskiej dyrekcji Towarzystwa Kredytowego ZiemskiegoZob.: Akt urodzenia Kazimiery Grottowej z d. Adamowicz dostępny w zasobach Archiwum Państwowego w Suwałkach.. Dziadek ze strony matki, Tytus Opaliński, brał udział w powstaniu styczniowym. Sama zaś Kazimiera była członkiem Polskiej Organizacji WojskowejReligia, polityka, naród : studia nad współczesną myślą polityczną, red. R. Łętocha, Kraków 2010, s. 7..
Maturę z wyróżnieniem zdała w Suwałkach w 1921 r. Studiowała historię sztuki na Uniwersytecie Poznańskim. Tu również uzyskała stopień doktora filozofii. Promotorem jej pracy doktorskiej pt. „Benardo Bellotto-Canaletto i jego widoki Warszawy” (1928 r.) był prof. Szczęsny Dettloff. Po powrocie z zagranicy (gdzie prowadziła indywidualne studia) osiadła w Warszawie. Tu w latach 1930-1939 kierowała biblioteką Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Równocześnie rozpoczęła pracę nad habilitacją kilkakrotnie wyjeżdżając za granicę do Francji i Włoch. W 1931 r.