Silesia S-3 – polski jednomiejscowy samolot sportowy w układzie górnopłatu z lat 20. XX wieku, zaprojektowany przez braci Edwarda i Wojciecha Soporów i zbudowany w ich warsztacie (Pierwszej Śląskiej Fabryce Samolotów) w Chorzowie. Oblatany w listopadzie 1923 roku samolot z powodu dużej masy miał niskie osiągi i po uszkodzeniu podczas lądowania w 1924 roku nie podjęto jego naprawy. Doświadczenia zebrane podczas budowy i eksploatacji S-3 uwzględniono przy konstruowaniu kolejnego modelu braci Sopora – S-4.

Historia i użycie Wiosną 1923 roku bracia Edward i Wojciech Sopora rozpoczęli projektowanie trzech samolotów sportowych o oznaczeniach S-1, S-2 i S-3. Do realizacji wojskowe władze lotnicze wybrały trzeci wariant, którego budowę rozpoczęto w należącym do braci warsztacie mechanicznym na Górze Redana w Chorzowie, nazwanym przez nich Pierwszą Śląską Fabryką Samolotów (oprócz konstruktorów personel tworzyło jeszcze dwóch rzemieślników i pilot-oblatywacz). Budowę samolotu (nazwanego Silesia S-3) została ukończona w październiku 1923 roku, po czym na początku listopada został oblatany przez pilota Kloska na wojskowym placu ćwiczeń w Panewnikach pod Ligotą. Podczas oblotu wykryto kilka usterek i stwierdzono zbyt małą stateczność podłużną płatowca.