16 listopada 1923 roku, po usunięciu zauważonych usterek, pilotowany przez Kloska samolot został zademonstrowany w Panewnikach komisji technicznej 2. Pułku Lotniczego z Krakowa. Pilot wykonał wówczas na S-3 trzy trwające od 10 do 15 minut loty, nie przekraczając pułapu 150 metrów i prędkości 100 km/h. Samolot okazał się za ciężki w stosunku do mocy napędzającego go silnika i miał z tego powodu bardzo słabe osiągi.
W 1924 roku samolot, za sterami którego siedział pil. Kaczmarek, został uszkodzony podczas lądowania. Płatowca już nie naprawiono, gdyż bracia Sopora podjęli decyzję o wykorzystaniu silnika Haacke z uszkodzonego S-3 w budowanym kolejnym modelu Silesia S-4.
Opis konstrukcji i dane techniczne Silesia S-3 był jednosilnikowym, jednoosobowym górnopłatem sportowym o konstrukcji mieszanej. Kadłub o przekroju prostokątnym tworzyła wykonana ze spawanych rur stalowych kratownica, kryta płótnem. Przód kadłuba miał pokrycie z blachy aluminiowej. Kabina pilota otwarta, wyposażona w drążek sterowy i orczyk.
Płat prostokątny, dwudźwigarowy, dwudzielny, konstrukcji drewnianej, kryty płótnem;