Kładzie też szczególny nacisk na inherentnie wielojęzyczny charakter indyjskiej kinematografii.
Odegrał kluczową rolę w stworzeniu infrastruktury tworzącej manipurski przemysł filmowy. Był pierwszym przewodniczącym Manipur Film Development Corporation, a także założycielem i pierwszym przewodniczącym Imphal Cine Club. Bywa określany mianem ojca manipurskiego kina. Współpracuje z wieloma instytucjami promującymi integrację przemysłów filmowych północno-wschodnich Indii, w tym z assamskim Guwahati Cine Club. Zasiada również we władzach Imasi Foundation, sprawującej opiekę nad literackim i artystycznym dorobkiem M.K. Binodini Devi.
Poza aktywnością filmową ma również pewien wkład w rozwój manipurskiego teatru eksperymentalnego. Wyreżyserował liczne sztuki sceniczne, w tym Ashangba Nongjabi, Khongchat i Ani. Komponuje piosenki, śpiewa, był jednym z pierwszych współpracowników manipurskiej sekcji indyjskiego radia publicznego. Skomponowana przez niego piosenka Anouba Jugki Anouba Asha Puduna jest uznawana za kultową. W 2015 pojawiła się propozycja, by współtworzoną przez Sharmę popularną pieśń patriotyczną Sana Leibak Manipur, Koloi Nanggi Manipur ogłosić manipurskim hymnem stanowym. Skomponował ścieżki dźwiękowe oraz piosenki do szeregu filmów.